PL EN Twoje konto Załóż konto

Lista zgłoszonych artykułów

Wpływ dodatku dodekanolu na wartość energetyczną mieszanin oleju napędowego z etanolem

Obecnie dąży się do zmniejszenia emisji dwutlenku węgla uważanego za gaz cieplarniany oraz związków toksycznych m.in. cząstek stałych oraz tlenków azotu, które są generowane przez silniki o zapłonie samoczynnym. Jednym ze sposobów obniżenia toksyczności jest stosowanie paliw alternatywnych, wśród których coraz większym zainteresowanie cieszą się te pochodzenia roślinnego. Jako biokomponent do zasilania silników ZS może być stosowany alkohol etylowy, który miesza się z olejem napędowym w celu uniknięcia kosztownych zmian konstrukcyjnych silnika. Tego typu mieszanina ma pewne ograniczenia w stosunku do konwencjonalnego paliwa m.in. mniejszą lepkość oraz stosunkowo niską stabilność. Jednym z dodatków, które stosowane są jako stabilizatory mieszaniny etanolu z ON jest dodekanol. W temperaturze 24 °C jest ciałem stałym, które nie rozpuszcza się w wodzie, natomiast dobrze miesza się z olejem napędowym. W artykule zaprezentowano wyniki badań, które miały na celu określenie wpływu dodatku dodekanolu do oleju napędowego na wartość energetyczną mieszaniny oleju napędowego z etanolem. Dokonano pomiarów wartości ciepła spalania dla 9 różnych mieszanin oleju napędowego z etanolem oraz 2% dodatkiem dodekanolu. Spadek wartości opałowej w odniesieniu do oleju napędowego dla niewielkich udziałów etanolu wynosi około 2%. Największa różnica parametru energetycznego występuje dla większych stężeń etanolu w badanych paliwach i wynosi prawie 5,5% a po zastosowaniu dodekanolu różnica ta wynosi 6,5%. Różnice w kaloryczności pomiędzy mieszaninami oleju napędowego z etanolem a tymi samymi próbkami z zastosowanym stabilizatorem w postaci dodekanolu jest niewielka i wynosi maksymalnie 1,2%. W głównej mierze za pogorszenie parametrów energetycznych odpowiedzialny jest etanol, ponieważ posiada on najmniejszą wartość ciepła spalania.
Tematyka artykułu: Paliwa alternatywne
Autor: mgr inż. Artur Krzemiński
Współautor(zy): prof. dr hab. inż. Kazimierz Lejda dr inż. Adam Ustrzycki